Navy Strenght

Het laatste hoofdstuk in de Kompaan "Sterk Verhaal" reeks!

Navy Strength Gin

Om van ‘Navy Strength’ te mogen spreken, moeten producenten zich houden aan één grondregel: Hun gin moet een alcoholpercentage hebben dat tussen 57% en 58% ligt. Dit percentage ligt een 10-18% hoger dan bij de meer courante gins, maar is absoluut niet willekeurig, daarvoor keren we even terug in de tijd. Het verhaal begint in het Verenigd Koninkrijk van de 18e eeuw, welke op dat moment beschikt over de grootste zeemacht ter wereld en een niet te lessen dorst naar gin.

Hoewel de Britse Royal Navy onlosmakelijk geassocieerd wordt met het alomgekende dagelijkse rumrantsoen had elk schip van de Britse Marine ook een verplichte hoeveelheid gin aan boord 1. Gin werd namelijk, door haar toegevoegde ‘heilzame’ botanicals, gezien als voorzorgsmaatregel én remedie tegen een hele reeks klachten.

Maar diezelfde officieren ontdekten al gauw dat er heel wat wanpraktijken plaatsvonden met hun geliefde spirit, zo werd deze bijvoorbeeld sterk verwaterd verkocht. Dus moesten ze op zoek naar een manier om de sterkte van hun alcohol te kunnen bewijzen. Die oplossing vonden ze toevallig bij iets dat elk van hun schepen aan boord had, buskruit: Nat buskruit ontvlamt namelijk niet meer, tenzij de vloeistof waarmee het buskruit in contact kwam een alcoholsterkte heeft van meer dan, u raadt het al,  de fameuze 57%

Die sterkte kreeg al gauw de naam ‘100 PROOF’ of ‘Gunpowder Proof’. Onder 57% gebeurt niks meer met het buskruit en spreekt men van ‘Underproof’. Is de alcohol té sterk, dan knalt het buskruit in plaats van te ontvlammen, en spreekt men van ‘Overproof’. Omdat buskruit dus uitsluitend meer, minder of exact 57% kan aanwijzen, kocht de Navy vanaf dat punt enkel nog alcohol aan die sterkte. Met de komst (en het verfijnen) van de specifieke alcoholmeter, werd de buskruittest in 1816 officieel vervangen, maar de naam ‘Gunpowder Proof’ bleef hangen en de Royal Navy bleef, eveneens uit gewoonte, hun spirits aankopen van 57%

In tegenstelling tot de term ‘Gunpowder Proof’ is het gebruik van ‘Navy Strength’ daarentegen vrij jong. Ze werd voor het eerst gebruikt in de vroege jaren ’90, door het Britse merk Plymouth Gin, dat onder meesterstoker Desmond Payne (nu Beefeater), haar ‘100 Proof’ gin van indertijd terug op de markt bracht. Dit is tevens de reden dat je de term bijna uitsluitend tegenkomt bij ginmerken en veel minder, of helemaal niet, bij andere spirits. Beware!

ENGLISH VERSION :

Navy Strength Gin

Navy Strength Gin is gin that is bottled at 100° British Proof or 57%ABV (although, technically, 100° proof is actually equivalent to 57.15%ABV). Gins bottled below 57%ABV or above 58%ABV are not covered by this definition. Gins exceeding 58%ABV in strength are simply high-strength gin.

Origins

Navy strength gin evolved from the idea of "proof spirits", a term which originated in the 18th Century. At this time, British sailors were given rations of rum; to ensure that the rum had not been watered down, it was "proved" by dousing gunpowder in it, then tested to see if the gunpowder would ignite. If it did not, then the rum contained too much water and was considered to be "under proof".

A "proof spirit" is one with a gravity of 12/13 that of water, or 923kg/m³, and equivalent to 57.15% ABV.

Although later the rum was issued at an average strength of 54.5%ABV the Navy Strength Gin was issued at 100 proof.